Τετάρτη, 17 Σεπτεμβρίου 2014

ΔΙΑΔΙΚΑΣΙΑ παραγωγής ελιάς από αγριελιά (ΦΩΤΟ) ,με εμβολιασμό της αγριελιάς.

`


ΜΑΖΕΜΑ και ΚΑΘΑΡΙΣΜΑ ΑΓΡΙΕΛΙΑΣ για φύτευση και μπόλιασμα, διακρίνεται  το μεγάλο τους ριζικό σύστημα που τα βοηθά να αναπτυχθούν γρήγορα


προετοιμασία και τοποθέτηση αγριελιών στο φυτώριο

ΜΕΤΑΦΟΡΑ  ΑΓΡΙΕΛΙΩΝ ΣΤΟ ΦΥΤΩΡΙΟ ΠΡΟΚΕΙΜΕΝΟΥ ΝΑ ΕΜΒΟΛΙΑΣΤΟΥΝ


ΤΟ ΦΥΤΩΡΙΟ ΕΛΙΑΣ , ΤΥΠΟΥ ΓΛΑΣΤΡΑΣ απο ΑΓΡΙΕΛΙΑ ΓΙΝΕΤΑΙ και ΞΕΚΙΝΗΣΕ απο την ΤΡΑΓΑΝΑ Φθιώτιδας, 133 χιλιόμετρα απο την ΑΘΗΝΑ. Η ελιά σίγουρα μ αυτόν τον τρόπο αποδίδει καρπό από τον 3ο-4ο χρόνο και ειναι ανθεκτική σε παγετό και καύσωνα !!! αντίθετα με μοσχεύματα και παραφυάδες που κανουν φθηνότερα (1-2-3-4 ευρώ),τα φυτώρια ελιάς με μοσχεύματα και παραφυάδες, έχουν καρπό μετά απο 9 - 10 χρονια και δεν αντέχουν.....
Γι αυτό ΠΡΟΣΟΧΗ στο τι αγοράζετε.... ...ένα απλό τέστ είναι να βγάλετε 1 ελιά (απο την γλάστρα της) και θα δείτε αν είναι απο αγριελιά .... αν είναι αγριελιά , το ριζικό σύστημα θα ειναι χονδρό τουλάχιστον σαν μια γροθιά και περισσότερο και με σχηματισμένο κορμό που ειναι εμβολιασμένος... άν έχει απλά λιγα "μουστάκια" ειναι μόσχευμα..... γι αυτο αξίζει να χαλάσετε (την γλάστρα του) επιτόπου ,ενός δενδρύλιου αξίας 3 ή 5 ευρώ για να δείτε.... προσοχή η τιμή του μπορεί να είναι και ίδια με την ελιά απο αγριελιά (5.50 -7 ευρώ) αλλά η ελιά δεν είναι ίδια ....δείτε το ριζικό σύστημα......



Φυτώριο οικογενειακό των γονιών του αρχιτέκτονα Αργύρη Α. Αλεξίου , και θα μας βρείτε στην πλατεία του χωριού , απέναντι από το δημοτικό σχολειό , 300μ. από τον κόμβο της εθνικής οδού , για όσους έρχονται από Λαμία, Θεσσαλία κλπ προκειμένου να αποφύγουν τα διόδια πρέπει να βγαίνουν στον ΄κόμβο Αταλάντης και να παίρνουν αριστερά τον παράδρομο παράλληλα της Ε.Ο. και στα 7 χλμ θα βρείτε το χωριό. Το φυτώριο είναι εκτός χωριού , ελάτε να σας το δείξουμε και να διαλέξετε!!.

Τρίτη, 16 Σεπτεμβρίου 2014

Ολλανδός ανοίγει την πόρτα στο ελληνικό ελαιόλαδο,γιατί είναι ο "υγρός χρυσός" της Ελλάδας!


Στην προηγούμενη Ελαιοτεχνία 2014, έκθεση ελιάς & ελαιολάδου γνώρισα τον Gregor Christiaans ο οποίος είχε έρθει σαν επισκέπτης. Διαπίστωσα ότι είναι ένας από τους ελάχιστους γνώστες του ελληνικού ελαιολάδου εκτός Ελλάδας. Ευγενής, προσηνής, με διάθεση για προώθηση του ελληνικού ελαιολάδου στην χώρα του, αλλά και πέραν αυτής. Ο Gregor στην εφημερίδα τα Νέα-ένθετο οικονομία- και στην δημοσιογράφο Μαρία Βασιλείου είχε δώσει συνέντευξη με θέμα Το λάδι είναι ο χρυσός της Ελλάδας. Παρουσιάζουμε όλο το σχετικό κείμενο παρακάτω. “Σε αναμένουμε Gregor και στην 7η Ελαιοτεχνία 2015 να μιλήσουμε ξανά για τις προοπτικές και τις δυνατότητες της ελληνικής παραγωγής”. Γιώργος Κουβέλης-www.eleotexnia.gr


Η μεσογειακή δίαιτα μπορεί να κάνει την Ελλάδα και πάλι υγιή” δηλώνει με έκδηλη την εκτίμησή του προς τα ελληνικά αγροτικά προϊόντα ο Ολλανδός Γκρέιγκορ Χρίστιαανς, ένας από τους τέσσερις εγκεκριμένους γευσιγνώστες ελαιολάδου στη χώρα του. Μέσω του λογοπαιγνίου με την έννοια της υγείας, το οποίο χρησιμοποιεί τακτικά σε παρουσιάσεις γευσιγνωσίας ελαιολάδου, ο κ. Χρίστιαανς παραπέμπει στις οικονομικές δυνατότητες της ελληνικής γεωργίας και ιδίως του ελαιολάδου, αλλά και στις ευεργετικές προοπτικές που θα μπορούσαν να δημιουργήσουν για την οικονομία της χώρας, εφόσον μεγιστοποιηθούν και εκσυγχρονιστούν πωλήσεις και μάρκετινγκ. Ως ειδικός επί του ελαιολάδου, του “υγρού χρυσού της Νότιας Ευρώπης”, όπως το χαρακτηρίζει, γνωρίζει από πρώτο χέρι τα ανταγωνιστικά πλεονεκτήματα που κρύβει το ελληνικό ελαιόλαδο τόσο σε επίπεδο ποιότητας και τιμής όσο και σε επίπεδο γεύσης. Στα πλεονεκτήματα αυτά προσπαθεί να μυήσει τους συμπολίτες του, επαγγελματίες της εστίασης, αλλά και απλούς ανθρώπους, οι οποίοι επιδεικνύουν ολοένα και μεγαλύτερο ενδιαφέρον τα τελευταία χρόνια για τη χρήση του ελαιολάδου. Έκτοτε, έχει τη μύτη του μέσα σε ένα μικρό ποτήρι με ελαιόλαδο, οσφραίνοντας την ποιότητά του και δοκιμάζοντας τη γεύση του τόσο ως γευσιγνώστης όσο και ως έμπορος, δραστηριότητα που ξεκίνησε συστηματικά το 2009, όταν αναγκάστηκε να αποχωρήσει από τις πωλήσεις στον όμιλο Makro, έχοντας όμως εξοικειωθεί πλήρως με την αγορά τροφίμων της Ολλανδίας.

Σάββατο, 4 Ιανουαρίου 2014

Φυτώρια αγριελιάς σε τύπου γλάστρα, λάδι και καλλιέργεια αγριελιάς! μια νέα τάση με κέρδος!



Αγριελιά 12 ετών καλλιεργημένη




Ελιά και Αγριελιά (Olea europaea)
Οικογένεια: Ελαιίδες (Oleaceae) Γένος: Ελαία (Olea)

Η Ελιά είναι φυτό που ανήκει στο γένος Ελαία (Olea) της οικογένειας Ελαιίδες (Oleaceae). Είναι αείφυλλο δένδρο ή μεγάλος θάμνος. Αυτοφύεται στις εύκρατες και θερμές χώρες της Ευρώπης, Ασίας και Αφρικής. Υπάρχουν συνολικά γύρω στα 35 είδη. Στη χώρα μας υπάρχει μόνο ένα είδος ελιάς, η Ελιά η ευρωπαϊκή, που τη βρίσκουμε σε δύο ποικιλίες: την ευρωπαϊκή (Olea europaea var. europaea) που καλλιεργείται για τους καρπούς της και τη δασική (Olea europaea var. oleaster) που είναι η γνωστή μας Αγριελιά.


Το φυτώριο μας αποφάσισε από το Σεπτέμβριο  2014  να διαθέσει φυτώρια αγριελιάς που θα καλλιεργήσει σε τύπου γλάστρα , με σκοπό την καλλιέργεια της γνήσιας αρχαίας αγριελιάς, για λάδι , παράγουν εξαιρετικής ποιότητας λάδι και  για το οποίο κυμαίνεται η αγορά του από 70-400 ευρώ το κιλό.
Τα φυτώρια αγριελιάς θα διετίθενται  5 ευρώ τα μονοετή , ύψος κορμού 1,00-1,20 μ και διετή 7 ευρώ, ύψος κορμού 1,80-2,00 μ.
   Για παραγγελίες  φυτώριων αγριελιάς τηλ.: ΦΥΤΩΡΙΑ ΑΛΕΞΙΟΥ ΠΑΝΑΓΙΩΤΑ : 6936950699 κ.Αργύρης Αλεξίου , φυτώριο: 22330 92368  Τραγάνα Φθιώτιδας 133ο χλμ Αθηνών - Λαμίας , Πλατεία Αγ. Νικολάου , αποστέλλονται σ΄όλη την Ελλάδα με χρέωση μεταφοράς ! 

Αναλογία λαδιού-ελαιοκάρπου κυμαίνεται 1:4.5 , επειδή η συγκεκριμένη καλλιέργεια που μελετήσαμε είναι ακόμη στην αρχή, δεν μπορεί να υπολογιστεί επακριβώς η απόδοση /στρέμμα ,το κάθε δένδρο αγριελιάς μπορεί να παράγει από 1 κιλό στο 3ο έτος - και στο 8ο έτος και μετά στα 12 κιλά ελαιοκάρπου και μπορούν να φυτευτούν"πυκνή" σε σχέση με τα ελαιόδενδρα, φύτευση 4,00 Χ 4,00 μ, 48 Δένδρα / στρέμμα ή ενδιάμεσα στις ήμερες ελιές αν έχουν 6-7 μέτρα απόσταση μεταξύ τους.  
 Μειονεκτήματα σε σχέση με την ήμερη ελιά : Ένα μεγάλο μειονέκτημα της Αγριελιάς είναι ότι θα πρέπει να περάσει μεγάλο χρονικό διάστημα έως που να αναπτυχθεί ο κορμός και να αποκτήσουν σχήμα τα δένδρα μετά από τα ανάλογα κλαδέματα. Μπορεί να περάσουν και 6- 7 χρόνια έως που να δώσει αρκετό καρπό, αναπτύσσεται αργά ,αλλά αυτή που παράγουμε στο φυτώριο μας , πολύ πιο γρήγορα από την αγριελιά που βρίσκεται στην φύση , διότι στο φυτώριο μας , ξεκινά η καλλιέργεια  με ίσιο στέλεχος και το κατάλληλο ειδικό έδαφος που γεμίζουμε την γλάστρα ,σαν να ήταν ήμερη ελιά, καθώς και η περιποίηση με κλαδέματα και βιολογική λίπανση. Η υπομονή και η επιμονή του παραγωγού θα πρέπει να είναι η βασική προϋπόθεση για την επιτυχία της συγκεκριμένης καλλιέργειας  Ένα άλλο μειονέκτημα της συγκεκριμένης καλλιέργειας είναι ότι θα πρέπει μέσα σε σύντομο χρονικό διάστημα να υπάρχουν χέρια διαθέσιμα, ώστε να μαζευτεί μια αξιοπρεπής ποσότητα καρπού , ώστε να πάει στο ελαιοτριβείο. Επίσης εάν δεν μαζευτούν οι καρποί της Αγριελιάς από το δένδρο ( δεν πέφτουν από μόνοι τους όπως συμβαίνει με την ήμερη ελιά) , την άλλη χρονιά μειώνεται η παραγωγή.
        Ένα άλλο θέμα είναι το κόστος συγκομιδής :  δεν μπορούν να μαζευτούν πολλά κιλά ελαιοκάρπου όπως στην ήρεμη ελιά : ένας εργάτης στην καλύτερη περίπτωση μπορεί να μαζέψει περίπου 20-30 κιλά ελαιοκάρπου/ ημέρα , εκτός αν χρησιμοποιεί σύγχρονα ελαιοραβδιστικά , ελαιόπανα  και είναι φυτεμένα σε καλλιεργήσιμη έκταση, οπότε σ΄αυτήν την περίπτωση ένας εργάτης μπορεί να μαζέψει και 120 κιλά την ημέρα.
Ας πάμε γενικά στο κόστος της  καλλιέργειας :
  • Κλάδεμα
  • Λίπανση
  • Συγκομιδή : απαιτεί πολλά χέρια δεδομένου ότι χρειάζεται να μαζευτεί κάποια ικανοποιητική ποσότητα ώστε να πάει άμεσα στο ελαιοτριβείο, συλλογή περίπου 40 κιλά καρπό/ άτομο/ ημέρα
  • Κόστος συγκομιδής : εάν υποθετικά ένας εργάτης αμείβεται με 25 € /ημέρα και συλλέξει 40 κιλά από τα οποία θα βγουν περίπου 8 – 10 κιλά λαδιού, τότε το κόστος συγκομιδής κυμαίνεται  25 €/ 9 κιλά λάδι ,περίπου 3 € κόστος συγκομιδής / κιλό λαδιού
  • εκτός αν χρησιμοποιεί σύγχρονα ελαιοραβδιστικά , ελαιόπανα  και είναι φυτεμένα σε καλλιεργήσιμη έκταση, οπότε σ΄αυτήν την περίπτωση ένας εργάτης μπορεί να μαζέψει και 120 κιλά την ημέρα τότε :
  •  Κόστος συγκομιδής : εάν υποθετικά ένας εργάτης αμείβεται με 25 € /ημέρα και συλλέξει 80 κιλά από τα οποία θα βγουν περίπου 18 – 20 κιλά λαδιού, τότε το κόστος συγκομιδής κυμαίνεται  25 €/ 18 κιλά λάδι ,περίπου 1,4  € κόστος συγκομιδής / κιλό λαδιού.
  • Το κόστος του ελαιοτριβείου – εκτός ότι θα πρέπει να υπάρχει μια αξιοπρεπείς ποσότητα για να γίνει έκθλιψη-  υπολογίζεται γύρω στο 1 € / λίτρο
      Οπότε έχουμε χονδρικά :  4 ή 2,4 € / κιλό λαδιού + έξοδα λίπανσης + έξοδα κλαδέματος +έξοδα περιποίησης , απομάκρυνσης ζιζανίων .

Τα πλεονεκτήματα του λαδιού από Αγριελιά :

 Όπως εξήγησε ο παραγωγός  και μετά από αναλύσεις που έκανε ο ίδιος, το Αγριέλαιο, εκτός από την χαμηλή οξύτητα,  είναι πιο πλούσιο σε ω-3 και ω-6 λιπαρά. Επίσης περιέχει υψηλότερο ποσοστό σε ελαιοευρωπεΐνη,χημική ένωση που υπάρχει στον καρπό της ελιάς και προσδίδει πολύτιμες αντιοξειδωτικές ιδιότητες στο λάδι. Λόγω των μοναδικών οργανοληπτικών στοιχείων του αλλά και λόγω της μοναδικότητάς και της σπανιότητάς του, ο παραγωγός ευελπιστεί ότι κάποια μέρα το συγκεκριμένο προϊόν θα μπορέσει να πουληθεί  ως φάρμακο  ή ως συμπλήρωμα διατροφής στην παγκόσμια αγορά. Ως προς την γεύση , το συγκεκριμένο προϊόν είναι κορυφαίο σε γεύση, σύμφωνα με γευσιγνώστες στην Γερμανία που δοκίμασαν το συγκεκριμένο ελαιόλαδο από  αγριελιά. Σήμερα πωλείται από 50 - 70 ευρώ το κιλό στην Ελληνική αγορά .

Τρίτη, 14 Μαΐου 2013

Το καλό λάδι και το κακό λάδι !


Το καλό λάδι
Τα προτερήματα
• Στο λάδι που θα επιλέξουμε, αναζητούμε την καλή γεύση και οσμή. Αυτά είναι τα προτερήματά του και είναι άρρηκτα συνδεδεμένα με τη βιολογική του αξία.
• Tα αρώματα μπορεί να είναι φρουτώδη ή να θυμίζουν χαμομήλι ή μαντζουράνα. • Όσον αφορά τη γεύση, αναζητούμε το πικρό και το πικάντικο. Πρόκειται για μία έντονη αίσθηση, χαρακτηριστική των ελληνικών λαδιών που παράγονται στην αρχή της ελαιοκομικής περιόδου, κυρίως από ελιές που είναι ακόμη ανώριμες.
• Η γεύση απλώνεται σε ολό-κληρη τη στοματική κοιλότητα και εξαλείφεται λίγα δευτερόλεπτα μετά τη δοκιμή, σε αντίθεση με το ταγγισμένο, πολυκαιρισμένο λάδι, του οποίου η γεύση είναι πολύ ενοχλητική και διατηρείται για πολύ περισσότερο χρόνο.
«Πικρή γεύση - Αυτό δεν είναι ελάττωμα;»
Αυτό αναρωτιόνταν αυτοί που γνώριζαν , ότι το λάδι της Καλαμάτας  θεωρείται εξαιρετικής ποιότητας και που δεν μπορούσαν να φανταστούν ότι θα χαρακτηριζόταν ως προτέρημα η πικρή γεύση σε ένα τρόφιμο ή έστω αυτή του αγουρέλαιου από ελιές Αμφίσσης και Μεγάρων που συνήθως είναι Έξτρα παρθένο ελαιόλαδο . Το αν είναι ευχάριστη ή όχι η πικρή γεύση εξαρτάται από το πόσο έντονη είναι. Σε καμία περίπτωση, πάντως, δεν θεωρείται ελάττωμα, αλλά προτέρημα, επειδή υποδηλώνει την παρουσία πολλών αντιοξειδωτικών ουσιών.
Ωστόσο, προσέξτε: Το ελαιόλαδο επηρεάζεται σημαντικά από τις καιρικές συνθήκες: τις βροχερές χρονιές περιέχει λιγότερα αντιοξειδωτικά.

Το κακό λάδι
Τα ελαττώματα
Καθώς προχωρούσε η διαδικασία της γευσιγνωσίας, έμαθα και τα ελαττώματα του ελαιόλαδου, που γίνονται συνήθως αντιληπτά με την όσφρηση και τη γεύση:
Ατροχάδο Θυμίζει χαλασμένο τυρί και προκύπτει όταν οι ελιές είναι αποθηκευμένες σε σωρούς για πολλές ημέρες.
Μούχλα Έχει προκύψει από ελιές στις οποίες έχει αναπτυχθεί μεγάλος αριθμός μυκήτων μετά από την παραμονή τους σε υγρές συνθήκες για αρκετές ημέρες.
Μούργα Το ελαιόλαδο έχει παραμείνει σε επαφή με το ίζημα που καθιζάνει στις δεξαμενές φύλαξης. Οινώδες Θυμίζει κρασί ή ξίδι. Και αυτή η γεύση οφείλεται σε μια διαδικασία ζύμωσης στους καρπούς της ελιάς, που έχουν βραχεί ή έχουν φυλαχτεί σε νάιλον σακιά (λανθασμένη πρακτική).

Τι είναι η οξύτητα; Αποτελεί ένα από τα βασικότερα κριτήρια για την ποιότητα του ελαιόλαδου, καθώς όσο πιο χαμηλή η οξύτητα τόσο πιο ποιοτικό το λάδι. Τα ελεύθερα λιπαρά οξέα του ελαιόλαδου διαμορφώνουν την οξύτητά του: Όσο πιο υψηλή η οξύτητα τόσο πιο πολλά τα λιπαρά οξέα. Κατά κανόνα, τα ελαιόλαδα που έχουν καλή γεύση και οσμή έχουν και χαμηλή οξύτητα, δηλαδή κάτω από 0,8%.

Τετάρτη, 6 Μαρτίου 2013

Αμφίσσης ,ελιά διπλής χρήσης η "βασίλισα" των ελιών


Αμφίσσης ή κονσερβολιά: στρογγυλός μεγάλος καρπός, επιτραπέζια και λαδοελιά. Καλή αντοχή στο ψύχος ,διπλης χρήσης η "βασίλισα" των ελιών , λόγω εξαιρετικής απόδοσης.
 Τα ελαιόδεντρα ποικιλίας Αμφίσσης είναι ψηλά, συχνά από 7 ώς τα 10 μέτρα ύψος αλλά μπορεί να κρατηθει και στα 4-5 μέτρα με συχνό κλάδεμα, και παράγουν μια εντελώς ιδιαίτερη ποικιλία βρώσιμων ελιών με μενεξεδένιο χρώμα, στρόγγυλη σιλουέτα και χορταστική πλούσια σάρκα.
Στην πραγματικότητα, οι ελιές Αμφίσσης με πολύ μικρές παραλλαγές συναντώνται και σε άλλες περιοχές, όπως στο Βόλο, όπου έχουν πάρει το όνομα «Βολιώτικες», στο Πήλιο με το όνομα «Μαυρελιά», στην Ιστιαία και την Εύβοια ως «Στρογγυλές» ή «Κονσερβολιές», στο Αγρίνιο, τη Στυλίδα, την Άρτα και γενικότερα στην Ήπειρο ως «Χονδρολιές», στη Λάρισα  και την Αταλάντη Φθιώτιδας ως «Λαδολιές». Τα κυριότερα πάντως κέντρα καλλιέργειας αυτών των μεγαλόκαρπων ελαιόδενδρων είναι η Άρτα, το Αγρίνιο, ο Βόλος, το Πήλιο, η Ιστιαία. η Αταλάντη και η Στυλίδα.


Ίσως η πιο διαδεδομένη ποικιλία βρώσιμης ελιάς στην Ελλάδα.Το δέντρο παίρνει μεγάλο ύψος και τα φύλλα είναι μέσου μεγέθους,επιμηκή,με ευδιάκριτη αιχμή στην κορυφή τους που κάμπτεται προς τα κάτω.Ο καρπός είναι μεγάλος (με βάρος από 5 έως 12 γρ. ανάλογα με τον όγκο του δέντρου), ωοειδής,με σάρκα λευκή τραγανή,που αποσπάται εύκολα από τον πυρήνα.Η επιδερμίδα του καρπού είναι λεπτή και ελαστική και παρουσιάζει μεγάλη αντοχή στο ζάρωμα,έτσι ώστε να αντέχει σε συγκέντρωσεις αλατιού που προσεγγίζουν το 10 % ή και ακόμη το 12%.Συνήθως οπράσινος καρπός είναι πιο ευαίσθητος σπό τον ώριμο.
Η κονσερβολία είναι αρκετά παραγωγική ποικιλία,που αποδίδει από 15 έως 100 κιλά ελαιόκαρπο ανά δέντρο ανάλογα με το μέγεθος της κόμης του δέντρου,τις καλλιεργητικές φροντίδες.Θεωρείται σχετικά ανεκτική στο ψύχος και πολύ ευαίσθητη στο βερτισίλλιο.Παρουσιάζει όψιμη ωρίμανση,από τα μέσα Νοεμβρίου μέχρι τον Ιανουάριο - Φεβρουάριο,ενώ κατά τη διάρκεια των ετών με υπερπαραγωγή ορισμένες φορές παρατέινεται μέχρι τους πρώτους μήνες της Άνοιξης.Χρησιμοποιείται κυρίως για την παραγωγή πράσινων ελιών ισπανικού τύπου,οι οποίες συλλέγονται πρώιμα(αρχές Σεπτεμβρίου μέχρι τέλος Νοεμβρίου),καθώς και για την παρασκευή μαύρων ελιών που συλλέγονται από τα μέσα Νοεμβρίου έως τα μέσα Ιανουαρίου.
 Η ομάδα αυτών των ελιών με τη στρογγυλή σιλουέτα αποτελεί για την Ελλάδα εδώ και χρόνια τη σπουδαιότερη ομάδα βρώσιμων επιτραπέζιων ελιών αλλά και για το γευστικώτατο λάδι τους .
 Η «Βολιώτικη», για παράδειγμα, αποτελούσε την κατ' εξοχήν παραλλαγή βρώσιμων ελληνικών ελιών και ήταν γνωστή ως Άρτης, Αμφίσσης, Βόλου. Στη διάρκεια του Β' Παγκόσμιου Πολέμου εξαγόταν σε τεράστιες ποσότητες στην Αμερική, όπου καταναλώνονταν κυρίως από το λατινοαμερικάνικο πληθυσμό. Η παρασκευή των ελιών αυτών γίνεται κατά κύριο λόγο μέσα σε άρμη που τα παλαιότερα βιβλία την αναφέρουν ως «ελληνική μέθοδο παρασκευής ελιών». Κατά τη συλλογή τους, γίνεται μια πρώτη διαλογή των ελιών σε ποιότητες, ανάλογα με το μέγεθος. Έτσι έχουμε τις μεγάλες υγιείς ελιές (Α ποιότητας) και τις μικρότερες υγιείς (ποιότητες Β, Γ).
Οι ελιές που έχουν στίγματα και γενικά φαίνονται χτυπημένες χρησιμοποιούνται για την παραγωγή λαδιού, αφού, ως επί το πλείστον, οι ελιές Αμφίσσης είναι επιτραπέζιες και η ελαιοπαραγωγή γίνεται με πολύ καλό λάδι και καλή απόδοση ,κυρίως για το σπίτι του παραγωγού .

Σάββατο, 13 Οκτωβρίου 2012

Μεγάρων ,μια ελιά παντός καιρού με άριστο ελαιόλαδο!!!


Μεγάρων: Μεσόκαρπη,ωοειδές σχήμα μεγαλομέτριος καρπός, διπλής χρήσης ,δηλαδή λαδοελιά και επιτραπέζια , πράσινη ή μαύρη. Άριστη αντοχή στο ψύχος και τον καύσωνα.Φύεται σ΄όλη την Ελλάδα. 
Φέρει και τις συνωνυμίες Βοβωδίτικη, Περαχωρίτικη και Λαδολιά , ειναι γνωστή σ΄όλη την υπόλοιπη Ελλάδα και με πολλές άλλες ονομασίες π.χ. λαδολιά, χουρμαδολιά, καλολιά ,ποικιλία διαδεδομένη στην Αττική ,Βοιωτία(Παρνασσό)και Φθιώτιδα. Η περιεκτικότητα του καρπού σε λάδι κυμαίνεται γύρω στο 28%  και με εντατικότερη καλλιέργεια φθάνει στο 35%.Είναι μεσαίου μεγέθους και χρησιμοποιείται για την παραγωγή λαδιού αρίστης ποιότητας και παρασκευή κονσερβών (πράσινες τσακιστές και μαύρες πατητές). Θεωρείται ποικιλία παραγωγική και ανεκτική στο ψύχος. 
Είναι δένδρο μετρίων διαστάσεων με μακριά μυτερά φύλλα. Ο καρπός ποικίλλει πάρα πολύ ως προς το μέγεθος και το σχήμα και μοιάζει πολύ με την Κορωνέικη μόνο ο καρπός της είναι πιο μεγάλος. Το δένδρο αντέχει στό ψύχος και στην ξηρασία και είναι πολύ παραγωγικό όταν δέχεται στοιχειώδεις έστω καλλιεργητικές φροντίδες και παρέχει λάδι αρίστης ποιότητας.

H μεγαρίτικη είναι πιθανότατα η πρώτη ελιά που υπέστη εκπίκριση (ξεπίκρισμα) και έγινε αντικείμενο εμπορικών συναλλαγών στην Ιστορία. Τη φτιάχνουν στο αλάτι,λιαστή ή ξυδάτη,ακόμη και χαρακτή ή στουμπιστή και καλλιεργείται στην Στερεά Ελλάδα Αττική,Βοιωτία, Εύβοια ,Φθιώτιδα ,Ευρυτανία, Αιτωλοακαρνανία και κυρίως στα Μέγαρα και τις γύρω περιοχές. Tο ελαιόλαδο από τις μεγαρίτικες ελιές διακρίνεται από αρκετό φρούτο και χορτάρι στη γεύση, με στοιχεία ανθών και αχλαδιού στη μύτη αλλά και την άριστη ποιότητα λαδιού που έχει σχεδόν μηδενική οξύτητα και δικαίως ονομάζεται έξτρα παρθένο.

Τρίτη, 25 Σεπτεμβρίου 2012

11 μικρές επιχειρήσεις που κάνουν την Ελλάδα περήφανη σε όλο τον κόσμο!!!


11 μικρές επιχειρήσεις που κάνουν την Ελλάδα περήφανη σε όλο τον κόσμο


Στα πρόσφατα διεθνή Great Taste Awards, τα ελληνικά τρόφιμα σάρωσαν τα πιο σημαντικά βραβεία. Πρωτοστάτησαν 11 εταιρείες με εξαιρετική ποιότητα στα προϊόντα τους και σημαντικό –για το μέγεθός τους- δίκτυο εξαγωγών. Αξίζει να τις γνωρίσουμε όλες!


Από τον Παναγιώτη Χριστόπουλο
Αξίζει να δώσει κανείς ιδιαίτερη προσοχή στις επιχειρήσεις που παρουσιάζουμε σήμερα από την στήλη μας. Δεν πρόκειται για μεγάλα ονόματα –οι περισσότεροι, πιθανότατα, δεν τις έχετε ακούσει ποτέ. Και δεν έχουν κάποια ιστορία που μετράει πολλά χρόνια και έχει να μας διδάξει κάτι για την συνέχεια, την επιμονή, τα διδάγματα του παρελθόντος που γίνονται κάρβουνο για να τρέξει η μηχανή στο αύριο.
Αυτό, όμως, που έχουν οι 11 εταιρείες του σημερινού «Ψωνίζουμε Ελληνικά» είναι το savoir faire. Το πώς, μέσα σε ένα τόσο αρνητικό κλίμα για την Ελλάδα, μπορεί ένας επιχειρηματίας να πετύχει πολλά.
Θέλετε την απάντηση; Ορίστε: Χρειάζεται ποιότητα στο προϊόν, την καλή πρώτη ύλη που σού προσφέρει η ελληνική φύση και μια εξωστρέφεια δημιουργική, την σύσταση ενός δικτύουεξαγωγών που ξεπερνάει τα συνηθισμένα και που, ίσως, πρέπει να βασιστεί σε προσωπικές σχέσεις, άρα πολλά ταξίδια, καλή γνώση του διεθνούς περιβάλλοντος και εντιμότητα. Κοινώς,χρειάζεται πολλή και καλή δουλειά και η Ελλάδα διαθέτει αυτήν την στιγμή τα μυαλά για κάτι τέτοιο. Νεαρούς επιστήμονες που λατρεύουν τον τόπο τους και ξέρουν πώς να μετατρέψουν μια μικρή παραγωγή σε σημαντική εξαγωγική δραστηριότητα.
Οι 11 εταιρείες που σας παρουσιάζουμε διέπρεψαν πριν λίγες ημέρες στα περίφημα βραβεία τροφίμων Great Taste Awards (ξεχωρίζοντας ανάμεσα σε περίπου 1.000 εταιρείες και πάνω από 8.000 προϊόντα), κάνοντας την Ελλάδα περήφανη σε όλον τον κόσμο και δείχνοντας με το παράδειγμά τους ότι στην σημερινή οικονομική κρίση δεν χρειάζεσαι τα τεράστια κεφάλαια ή το μεγάλο όνομα για να πετύχεις. Ας τις γνωρίσουμε καλύτερα, για να μάθουμε από τον τρόπο τους και γιατί αξίζει να καταναλώνουμε τα εξαιρετικά προϊόντα τους. Κάποια στιγμή, θα επανέλθουμε με αναλυτικότερη παρουσίαση για τις πιο σημαντικές από αυτές.
Αξίζει να σημειώσουμε πως 4 από αυτές είναι οικογενειακές επιχειρήσεις των 2 ή 3 ατόμων (Ελαιώνες Σακελλαρόπουλου, Simply Delicious, Μελισσουργείον, Candias Oil), ενώ 3 (Odysea, The Greek Deli, Karpos Company) εδρεύουν στο εξωτερικό