ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑ με ΦΥΤΩΡΙΑ ΕΛΙΑΣ από Αγριελιά ΑΡΓΥΡΗ ΑΛ. ΑΛΕΞΙΟΥ

ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑ με ΦΥΤΩΡΙΑ ΕΛΙΑΣ από Αγριελιά ΑΡΓΥΡΗ ΑΛ. ΑΛΕΞΙΟΥ Τηλ. - tel : 0030 - 6936 950699 , 6936 882 064 , 22330 92368 , 2233080655
ΠΛΑΤΕΙΑ Αγ. ΝΙΚΟΛΑΟΥ , ΤΡΑΓΑΝΑ ΦΘΙΩΤΙΔΑΣ
Βρισκόμαστε στην πλατεία του χωριού απέναντι από το ΔΗΜΟΤΙΚΟ ΣΧΟΛΕΙΟ , γι αυτό απλά ρωτάτε που είναι το δημ. σχολείο για να μας βρείτε , το δικό μας είναι αποκλειστικά Φυτώριο ΕΛΙΑΣ μόνο από Αγριελιά και οι τιμές μας είναι πάντα χονδρικής μιας και είμαστε παραγωγοί και δεν υπάρχουν μεσάζοντες!
Η Αγριελιά είναι θάμνος μακρόβιος, στην ουσία αθάνατος ,αυτό είναι ένα προσόν που μεταφέρεται στο δένδρο που κάνουμε από αγριελιά και γι΄αυτό αντέχει.

Παρασκευή, 7 Ιανουαρίου 2011

Παραγωγή ελαιοδένδρων σε φυτώρια ελιάς , στην ΤΡΑΓΑΝΑ με αγριελιά και καλλιέργεια της ελιάς.


                                                                              

ΕΛΑΙΟΔΕΝΔΡΑ ΠΩΛΗΣΗ από το παραδοσιακό ΦΥΤΩΡΙΟ ΕΛΙΑΣ από ΑΓΡΙΕΛΙΑ για να αντέχουν Α.Α.ΑΛΕΞΙΟΥ στην ΤΡΑΓΑΝΑ ΦΘΙΩΤΙΔΑΣ  ΤΗΛ. 6936950699 Αργύρης / 2233092368/ 6936882064 κυρά Παναγιώτα

Τιμές 1 φυτωρίου ελιάς για το 2011- 2014--2016-2017:(Χονδρική για όλους)
Α. Μονοετή 5-00-5,60 ευρώ  Β. Διετή 6,00 - 6,50   Γ. Τριετή 7,00 - 7,50   Δ. Μεγαλύτερα φυτά από 10,00 - 70,00 (οχτώ χρόνων) και 300 ευρώ των 20 ετών !
 Για καλλίτερη επιτυχία στη φύτευση και την καλλιέργεια στο ΧΩΡΆΦΙ ή στο ΚΤΗΜΑ σας ΣΥΝΙΣΤΟΎΜΕ ,ΜΟΝΟΕΤΗ - ΔΙΕΤΗ !  




Παραγωγή ελαιοδένδρων στην ΤΡΑΓΑΝΑ με αγριελιά ,ενώ σε όλη την υπόλοιπη ΕΛΛΑΔΑ ...με άλλους τεχνικούς τρόπους , όπως με μοσχεύματα και παραφυάδες... που στοιχίζουν λιγότερο και αποδίδουν μετά από πολλά χρόνια καρπό και δεν αντέχουν στις ακραίες καιρικές συνθήκες.

Η καλλιέργεια της ελιάς στην Τραγάνα Φθιώτιδας εξακολουθεί να γίνεται με τον παραδοσιακό τρόπο από αγριελιά κατά 99% .

Δηλαδή με τον εμβολιασμό κάθε ποικιλίας σε υποκείμενο αγριελιάς, το οποίο τοποθετείται σε σακούλα τύπου γλάστρας και μεγαλώνει εκεί για ενα - δυο - τρια - τέσσερα ,το πολύ χρόνια οπότε είναι έτοιμο προς διάθεση.
Οι ποικιλίες που παράγονται στα φυτώρια ελιάς στην Τραγάνα είναι οι εξής:

Αμφίσσης ή κονσερβολιά: στρογγυλός μεγάλος καρπός, επιτραπέζια και λαδοελιά. Καλή αντοχή στο ψύχος ,διπλης χρήσης η "βασίλισα" των ελιών , λόγω εξαιρετικής απόδοσης.

Μεγάρων: Μεσόκαρπη,ωοειδές σχήμα μέτριος  καρπός, διπλής χρήσης , δηλ. λαδοελιά και επιτραπέζια , πράσινη ή μαύρη. Άριστη αντοχή στο ψύχος και τον καύσωνα.Φύεται σ΄όλη την Ελλάδα , ποικιλία διαδεδομένη στην Αττική ,Βοιωτία (Παρνασσό) , Φθιώτιδα , Ήπειρο και την Πελοπόννησο 

Καλαμών: καμπουρωτός μεγάλος καρπός, βασικά θεωρείται η καλύτερη επιτραπέζια και με μεγάλη εμπορική αξία γιατί είναι γνωστή σε όλο τον κόσμο . Πολύ καλή  αντοχή στο ψύχος, μεγάλη αντοχή στην υγρασία.

 Τσουνάτη ή μαστοειδής αλλιώς αθηνολιά. Ποικιλία διαδεδομένη κυρίως στην Κρήτη και Στερεά Ελλάδα . Δέντρο που φθάνει τα 10 μέτρα ύψος, με μυτερά φύλλα. Ο καρπός είναι μικρός και  κωνικός, λίγο καμπουρωτός, μαύρος ή μαύρος-μωβ όταν είναι ώριμος. Περιεκτικότητα σε λάδι 28-35%. Η ποικιλία αυτή αντέχει στο ψύχος και μπορεί να αναπτυχθεί μέχρι και σε υψόμετρο 1000.

Ισπανική: εντυπωσιακά μεγάλος καρπός,επιτραπέζια,άννοστος αλλά πολύ μεγάλος. Μέτρια αντοχή στο ψύχος.

Χαλκιδικής: Μεσόκαρπη,διπλής χρήσης. Ανθεκτική στο ψύχος ,"ξαδέλφη" της μεγαρίτικης.

Μανάκι ή Κοθρεϊκή: Μεσόκαρπη,διπλής χρήσης. Μέτρια αντοχή στο ψύχος.

Κορωνέϊκη: Μικρόκαρπη, Λαδοελιά μικρότερη "έκδοση" της Μεγαρίτικης. Μέτρια αντοχή στο ψύχος.

Αλεξ/πόλεως ή Μάκρης: Μεσόκαρπη, διπλής χρήσης "αδελφή" της Μεγαρίτικης. Πολύ καλή αντοχή στο ψύχος.

Σε µια σειρά από πειράµατα που έγιναν για τη διερεύνηση της παθογένειας αντιπροσωπευτικών αποµονώσεων από τον ελληνικό πληθυσµό του Pseudomonas syringae subsp. savastanoi, οι Παναγόπουλος και Καµινιάρης (1992) εξέτασαν τη συµπεριφορά 6 ποικιλιών ελιάς που καλλιεργούνται ευρέως στη χώρα. Όλες οι ποικιλίες εµφάνιζαν την ίδια ευπάθεια σε όλες τις αποµονώσεις που ήταν υπό εξέταση. Όµως, σε συνθήκες αγρού η µικρόκαρπη ποικιλία Κορονέικη ήταν η µόνη έντονα προσβεβληµένη από την καρκίνωση. Αυτή είναι η µόνη ποικιλία παραγωγής λαδιού στη χώρα µας και συνήθως συγκοµίζεται µε ραβδισµό. Η µεγαλόκαρπη ποικιλία Κονσερβολιά ή Αμφίσης ήταν επίσης ευπαθής σε συνθήκες αγρού και µπορεί να εµφανίσει έντονα το σύµπτωµα της κηλίδωσης των καρπών όταν επικρατεί βροχερός καιρός κατά την περίοδο Ιουνίου και Ιουλίου. Κάποιες από τις υπόλοιπες ποικιλίες όπως η Καλαµών και Μεγαρείτικη ήταν ελάχιστα η και καθόλου µολυσµένες από την καρκίνωση. Η άγρια ελιά που χρησιµοποιήθηκε στα τεστ ήταν απρόσβλητη στις αποµονώσεις. Οι αποµονώσεις από πικροδάφνη και γιασεµί ήταν µολυσµατικές στην ελιά αλλά οι αποµονώσεις από ελιά δεν µόλυναν την πικροδάφνη.

ΤΟ ΦΥΤΩΡΙΟ ΕΛΙΑΣ , ΤΥΠΟΥ ΓΛΑΣΤΡΑΣ απο ΑΓΡΙΕΛΙΑ ΓΙΝΕΤΑΙ και ΞΕΚΙΝΗΣΕ απο την ΤΡΑΓΑΝΑ Φθιώτιδας, 135 χιλιόμετρα απο την ΑΘΗΝΑ.

 Η ελιά σίγουρα μ΄ αυτόν τον τρόπο αποδίδει καρπό από τον 3ο-4ο χρόνο και είναι ανθεκτική σε παγετό και καύσωνα !!! αντίθετα με μοσχεύματα και παραφυάδες που κάνουν φθηνότερα (2-3-4 ευρώ), τα φυτώρια ελιάς με μοσχεύματα και παραφυάδες, έχουν καρπό μετά από 9 - 15 χρόνια και δεν αντέχουν.....
Γι αυτό ΠΡΟΣΟΧΗ στο τι αγοράζετε.... ...ένα απλό τεστ είναι να βγάλετε 1 ελιά (από την γλάστρα της) και θα δείτε αν είναι από αγριελιά .... αν είναι αγριελιά , το ριζικό σύστημα θα είναι χονδρό τουλάχιστον σαν μια γροθιά και περισσότερο και με σχηματισμένο κορμό που είναι εμβολιασμένος... αν έχει απλά λίγα "μουστάκια" είναι μόσχευμα..... γι αυτό αξίζει να χαλάσετε (την γλάστρα του) επιτόπου ,ενός δενδρύλλιου αξίας 3 ή 5 ευρώ για να δείτε.... 
προσοχή η τιμή του μπορεί να είναι και ίδια με την ελιά απο αγριελιά (5.50 -7 ευρώ) αλλά η ελιά δεν είναι ίδια ....δείτε το ριζικό σύστημα......




  Φυτώριο οικογενειακό των γονιών του αρχιτέκτονα Αργύρη Α. Αλεξίου , και  θα μας βρείτε στην πλατεία του χωριού , απέναντι από το δημοτικό σχολειό , 300μ. από τον κόμβο της  εθνικής οδού , για όσους έρχονται από Λαμία, Θεσσαλία κλπ προκειμένου να αποφύγουν τα διόδια πρέπει  να βγαίνουν στον ΄κόμβο Αταλάντης και να παίρνουν αριστερά τον παράδρομο παράλληλα της Ε.Ο. και στα 7 χλμ θα βρείτε το χωριό. Το φυτώριο είναι εκτός χωριού , ελάτε να σας το δείξουμε και να διαλέξετε!!.

Τα φυτώρια ελιάς στην Τραγάνα από αγριελιά, που γίνονται από την μικρή οικογενειακή γεωργική επιχείρηση των γονιών του αρχιτέκτονα Αργύρη Αλεξίου (τηλ. 6936950699) εδώ και 40 χρόνια, γίνoνται ακόμη με τον παραδοσιακό τρόπο... με εμβολιασμό αγριελιάς για καλύτερα αποτελέσματα πιο γρήγορη καρποφορία και μεγάλη αντοχή στο ψύχος....και την ξηρασία .Τα ελαιόδενδρα, που αναπτύσσονται στο φυτώριο μας, είναι ήδη προσαρμοσμένα στις εδαφολογικές και κλιματολογικές συνθήκες του τόπου μας, με αντοχή εώς και -21o C και περισσότερο, αρκεί το μπόλι να φυτευτεί κι αυτό τουλάχιστον 10-15 πόντους στο έδαφος  και συνολικά 30- 40 πόντους.Το οικογενειακό μας παραδοσιακό φυτώριο ΕΦΟΔΙΑΖΕΙ ΟΛΑ ΤΑ ΜΕΓΑΛΑ ΦΥΤΩΡΙΑ της περιοχής της Στερεάς Ελλάδας και γίνεται πώληση ελαιόδενρων σε όλους σας χονδρική,  από 5 - 6 ευρώ κρατώντας τις τιμές  χαμηλά από το 2007..

Το παραδοσιακό μας ( από το 1972) φυτώριο ελιάς του πατέρα μου , μου έμαθε πολλά , η δυναμικότητα του  δικού μας φυτωρίου ελιάς φτάνει τα 25.000 δενδρύλλια ετησίως,με την σύγχρονη μέθοδο "τύπου γλάστρας " από αγριελιά  .....έχει όλες τις ποικιλίες , αμφίσσης, μεγάρων, καλαμών. κορωναίικη, Χαλκιδικής κλπ. και ξεκινάνε οι τιμές για το 2011-14 μονοετή 5,00 - 5,50 ευρω ύψους 1,00 - 1,20 μ. και διετή  5,60 - 6,30 ευρώ  ύψους 1,40 - 1,80 μ. και 7 ευρώ τα τριετή και 4ετη, που δεν συνιστούνται τα 3ετη και 4ετη για φύτευση στο χωράφι αλλά μόνο στο σπίτι ,στον κήπο, για διακόσμηση  ή γενικά όπου υπάρχει ευκολία για πότισμα, κατευθείαν από το κτήμα - Φυτώριο μας , χονδρική τιμή  σε όλους ή σας τα μεταφέρουμε εμείς με επιβάρυνση 10 λεπτά το χιλιόμετρο(τα καύσιμα)... σε ολη την ΕΛΛΑΔΑ και το ΕΞΩΤΕΡΙΚΟ...απο το φυτώριο ελιάς Α.Α.ΑΛΕΞΙΟΥ στην ΤΡΑΓΑΝΑ  ΦΘΙΩΤΙΔΑΣ....κινητό 0030/6936950699 - σταθερο 2233092368 / 2233092491....

Η καλλιέργεια γίνεται σε εκτάσεις ελεγμένες από ειδικούς γεωπόνους και υπηρεσίες του υπουργείου γεωργίας και έχει ο κάθε καλλιεργητής την άδεια του και τον αριθμό μητρώου καλλιεργητή ελαιοδενδρύλλιων .
Η δυναμικότητα των φυτωρίων ξεκινά απο 3.000 και φτάνει τα 150.000 δενδρύλλια ετησίως και γενικότερα στην Τραγάνα 1.000.000 δένδρα τουλάχιστον .

Το μυστικό των παραδοσιακών  καλλιεργητών για το ψύχος είναι ότι το χειμώνα από 20 Δεκέμβρη αν έχει καλό καιρό ή από τον Ιανουάριο στις Αλκυονίδες ψεκάζουμε με χαλκό σε δυνατή δόση 2-2,5%. Επίσης ραντίζουμε με βορδιγαλειο πολτό μετά από μεγάλη παγωνιά η χαλαζόπτωση και μια φορά ( 1 ) Φεβρουαρίου έως ( 15 ) Μαρτίου.

Το Μάρτιο-Απρίλιο και όταν η θερμοκρασία ανέβει στους 15 – 20 βαθμούς, ψεκάζουμε πάλι με χαλκό σε χαμηλή δόση. Ο ψεκασμός αυτός συμπίπτει εποχιακά με την καταπολέμηση της βρωμούσας (καλοκόρης) με προϊόντα όπως το dimethoate. Συνδυάζουμε με διαφυλλικό λίπασμα που περιέχει και Βόριο.
Στις αρχές Μαΐου και όταν το πολύ 5% των ανθέων είναι ανοικτά ψεκάζουμε για την ανθόβια γενιά του πυρηνοτρήτη με βακίλους ή πυρεθρίνες. Συνδυάζουμε με διαφυλλικό λίπασμα που περιέχει και Βόριο.
Σε ένα περίπου μήνα όταν ο μικρός καρπός έχει το μέγεθος σκαγιού 3 – 4 χιλιοστών ραντίζουμε για την καρπόβια (και ίσως πιο επικίνδυνη) γενιά του πυρηνοτρήτρη με διάφορα προϊόντα που θα αναφερθούν αργότερα
Για το Δάκο ξεκινάμε με έναν ψεκασμό σύμφωνα με τις οδηγίες των Γεωργικών προειδοποιήσεων. Η εποχή αυτή είναι γύρω στα τέλη Ιουλίου. Μπορούμε να ψεκάσουμε με dimethoate ή άλλα κατάλληλα σκευάσματα. Γύρω στα τέλη Αυγούστου μπορούμενα αναρτήσουμε τις παγίδες (από μία σε κάθε δένδρο εξωτερικής σειράς και κάθε δεύτερο δένδρο στις εσωτερικές σειρές) που θα πρέπει να αντικατασταθούν μετά από 2 μήνες εφόσον οι συνθήκες το απαιτούν.

Το Σεπτέμβριο με τις πρώτες βροχές ραντίζουμε με χαλκούχο ή άλλο κατάλληλο μυκητοκτόνο για το κυκλοκόνιο εφόσον όμως η συγκομιδή πρόκειται να γίνει μετά από 30 μέρες. Μετά τη συγκομιδή, επαναλαμβάνουμε τον ψεκασμό με χαλκό σε δυνατή δόση, όταν οι θερμοκρασίες είναι 15-20º.

                                                                   

Καλλιέργεια

Η καλλιέργεια της ελιάς για εμπορική εκμετάλλευση γίνεται γενικά σε δύο ζώνες μεταξύ 30ο και 45΄βόρειο γεωγραφικό πλάτος και 30ο και 40ο νότιο γεωγραφικό πλάτος όπου επικρατούν οι κατάλληλες κλιματικές συνθήκες για την ανάπτυξη και την καρποφορία της και γενικότερα στην Μεσόγειο.



Η ελιά είναι από τα λίγα αειθαλή καρποφόρα που χρειάζονται την επίδραση του ψύχους για να ανθίσουν. Οι οφθαλμοί που σχηματίζονται το καλοκαίρι έχουν ανάγκη από χαμηλές θερμοκρασίες το φθινόπωρο και το χειμώνα για να διαφοροποιηθούν σε ταξιανθίες. Όλες οι ποικιλίες δεν είναι το ίδιο απαιτητικές στο χειμερινό ψύχος οι πιο απαιτητικές είναι οι ποικιλίες «Χαλκιδικής» και «Αμφισσας», ενώ άλλες, όπως η «Κορωνέικη» και η «Μεγαρίτικη», έχουν ελάχιστες απαιτήσεις. Ο σχηματισμός ανθοταξιών αρχίζει τον Ιανουάριο - Φεβρουάριο και ολοκληρώνεται σε 8 εβδομάδες.

Μετά τη γονιμοποίηση αυξάνονται τα τοιχώματα της ωοθήκης και σχηματίζεται ο καρπός. Από την καρπόδεση μέχρι να αναπτυχθεί και να ωριμάσει ο καρπός μεσολαβούν 6-7 μήνες.

Γενικά η καρποφορία της ελιάς είναι συχνά ακανόνιστη σε μερικές περιοχές, κυρίως όπου δεν πραγματοποιείται λίπανση και άρδευση, η καρποφορία κάθε δύο χρόνια, είναι ο κανόνας. Τα δένδρα μπορεί να αποδώσουν μεγάλη σοδειά τον ένα χρόνο και ούτε καν να ανθίσουν τον επόμενο.

Η ελιά δεν είναι απαιτητικό δένδρο όσον αφορά το έδαφος. Μπορεί να αναπτυχθεί και σε σχετικά ξηρά και φτωχά χαλικώδη και ασβεστώδη εδάφη. Οι περισσότεροι ελαιώνες στην Ελλάδα έχουν αναπτυχθεί σε τέτοια φτωχά εδάφη, όπου με δυσκολία αναπτύσσονται άλλα καρποφόρα δένδρα. Καλύτερα όμως αναπτύσσεται και αποδίδει σε βαθιά αμμοπηλώδη εδάφη που διαθέτουν καλή υγρασία και αποστραγγίζουν καλά.


Στην περίπτωση δημιουργίας ενός ελαιώνα από νεαρά φυτά, αρχικά προετοιμάζεται το έδαφος ώστε να διευκολυνθεί η εφαρμογή διαφόρων καλλιεργητικών περιποιήσεων και να αναπτυχθούν καλύτερα τα δένδρα. Εάν το έδαφος παρουσιάσει κλίση, η φύτευση γίνεται κατά τις ισοϋψείς καμπύλες για να αποφεύγεται η διάβρωση. Σε περιοχές η μεγάλη κλίση η φύτευση γίνεται σε αναβαθμίσεις. Πριν από τη φύτευση γίνεται πάντα ένα βαθύ όργωμα για να διευκολυνθεί η ανάπτυξη του ριζικού συστήματος σε μεγάλο βάθος. Μερικές φορές στο βαθύ όργωμα προσθέτουμε λιπάσματα, κυρίως φωσφορικά και καλιούχα, για να δημιουργηθεί ένα απόθεμα θρεπτικών στοιχείων στη ζώνη ανάπτυξης των ριζών καθώς τα λιπάσματα αυτά δε φτάνουν ως το ριζόστρωμμα με επιφανειακή λίπανση επειδή κατακρατούνται στα επιφανειακά στρώματα. Ακολουθεί ισοπέδωση για να διευκολυνθεί η εφαρμογή άλλων περιποιήσεων αργότερα.

Τα δενδρύλλια φυτεύονται σε μεγάλη απόσταση το ένα (7μΧ 7μ έως 5μΧ 5μ) από το άλλο γιατί αναπτύσσουν μεγάλη κόμη και όταν δέχονται σκιές δεν καρποφορούν ικανοποιητικά , συνήθως 28-35 δένδρα ανά στρέμμα .

Τα τελευταία χρόνια έχουν διαδοθεί οι χαμηλές θαμνώδεις μορφές με πυκνές (1,50μΧ 4μ) φυτεύσεις γιατί προσφέρονται για εντατική εκμετάλλευση.

Επειδή ορισμένες ποικιλίες είναι αυτόστειρες για καλύτερη σταυρογονιμοποίηση φυτεύονται 2-3 ποικιλίες μαζί. Στα πρώτα χρόνια μετά την εγκατάσταση του ελαιώνα γίνονται συχνές αρδεύσεις 3-5 το καλοκαίρι και ψεκασμός για την "μύγα" που τρώει τους τρυφερούς βλαστούς και ξεραίνει στο τέλος το δένδρο - και απομακρύνονται τα ζιζάνια, με σκοπό να μπουν τα δενδρύλλια νωρίς στην καρποφορία.
Καλύτερη περίοδος φύτευσης είναι από μέσα ΟΚΤΩΒΡΗ ΝΟΕΜΒΡΗ, ΔΕΚΕΜΒΡΗ , ΓΕΝΑΡΗ ,ΦΛΕΒΑΡΗ,ΜΑΡΤΙΟ. 
Οι ελαιώνες που είναι σε ξηρικά εδάφη απαιτούν συχνά φρεζαρίσματα για την καταστροφή των ζιζανίων, απαίτηση επικίνδυνη γιατί καταστρέφει τις επιφανειακές ρίζες των δένδρων. Γι' αυτό αφήνεται η βλάστηση να αναπτυχθεί το χειμώνα και παραχώνεται νωρίς,ΦΛΕΒΑΡΗ-ΜΑΡΤΗ πριν αρχίσει να ανταγωνίζεται τα δένδρα σε νερό και θρεπτικά στοιχεία. Γενικά η λίπανση έχει μεγάλη επίδραση τόσο στην ποσότητα όσο και στην ποιότητα της παραγωγής. Η ελιά χρειάζεται κάλιο, φώσφορο και ανάλογο άζωτο. Χρειάζεται επίσης ασβέστιο. Η οργανική λίπανση (κοπριά καλά χωνεμένη, καθώς και χλωρή λίπανση) είναι πολύ αποτελεσματική αφού συμπληρωθεί και με υπερφοσφωρικά και καλιούχα λιπάσματα.

Μεγάλη σημασία για την ελαιοπαραγωγή έχουν και οι αρδεύσεις. Η ελιά είναι ανθεκτική στην έλλειψη υγρασίας, παρουσιάζει όμως μειωμένες αποδόσεις. Η έλλειψη εδαφικής υγρασίας κατά την περίοδο από τον σχηματισμό των ταξιανθών έως την καρπόδεση είναι ο σπουδαιότερος παράγοντας ακαρπίας. Σε περιοχές με μεσογειακό κλίμα, που οι περισσότερες βροχοπτώσεις είναι από το φθινόπωρο μέχρι τις αρχές της άνοιξης, σπάνια παρουσιάζεται έλλειψη εδαφικής υγρασίας κατά την κρίσιμη περίοδο, σε αυτές όμως τις σπάνιες περιπτώσεις 1-2 αρδεύσεις έχουν ευνοϊκή επίδραση. Επίσης 2-3 ποτίσματα κατά τη θερινή περίοδο είναι πολύ ωφέλιμα στην καρποφορία.

Πολύ σημαντική επίδραση στην ελαιοπαραγωγή έχει το κλάδευμα, γιατί, με αυτό, το δέντρο διαμορφώνεται και προσαρμόζεται καλύτερα στις δυνατότητες του περιβάλλοντος, ενώ συγχρόνως διευκολύνεται η συλλογή του καρπού, η καταπολέμηση ασθενειών κ.ά. Το κλάδευμα αποβλέπει στον όσο το δυνατό μετριασμού του ύψους του δέντρου. Πολύ διαδεδομένο στην Ελλάδα είναι το κύπελλο. Τα δενδρύλλια κλαδεύονται αμέσως μετά την φύτευση σε ύψος 70-80 εκατοστόμετρα,,  τα μονοετή , από το έδαφος. Επιδίωξη κατά τα πρώτα χρόνια είναι η δημιουργία πλάγιων βλαστών με 3-5 βασικούς βραχίονες γύρω από έναν κεντρικό άξονα, ο οποίος αργότερα αφαιρείται. Στα επόμενα χρόνια, ώσπου το δένδρο να μπει στην καρποφορία, το κλάδευμα περιορίζεται στο ελάχιστο. 
Με την είσοδο στην καρποφορία, αν δε γίνονται σοβαρές επεμβάσεις, το δέντρο παίρνει τελικά το ελεύθερο σφαιρικό σχήμα. Δεδομένου ότι μόνο τα καλά αεριζόμενα και φωτιζόμενα κλαδιά, ανθοφορούν και καρποφορούν, και ιδιαίτερα αυτά που βρίσκονται στην περιφέρεια, οι περισσότεροι από τους βλαστούς που αναπτύσσονται στο εσωτερικό των βραχιόνων αφαιρούνται. Η ελιά ανθοφορεί και καρποφορεί σε διετή κλαδιά. Για την αποφυγή της ανά διετία καρποφορίας (παρεκαυτοφορία) πρέπει να εφαρμόζεται, εκτός από το κλάδεμα για τη συντήρηση του σχήματος, βλαστολόγημα, καθώς και καθάρισμα, με την αφαίρεση των λαίμαργων, των ξερών και των πυκνών κλαδιών.

Στα γέρικα άτομα, καθώς και των πυκνών κλαδιών να εφαρμόζεται κάθε 4 περίπου χρόνια κλάδευμά, για να ανανεώνεται η κόμη του δέντρου με νέους καρποφόρους βλαστούς.

Πολλαπλασιασμός
Η ελιά πολλαπλασιάζεται τόσο με αγενή πολλαπλασιασμό, με μοσχεύματα και παραφυάδες, όσο και με εγγενή, με σπόρο.
Τα δενδρύλλια που προέρχονται από σπόρο εμβολιάζονται πάντα, γιατί οι σπόροι δεν αποδίδουν την ποικιλία του μητρικού δέντρου από την οποία έχουν προέλθει. Ο εγγενής πολλαπλασιασμός δε χρησιμοποιείται ευρέως, κυρίως γιατί τα δενδρύλλια μένουν πολλά χρόνια στο φυτώριο μέχρι να αναπτυχθούν και γιατί δίνει δενδρύλλια ανομοιόμορφα όσον αφορά τη ζωηρότητα βλάστησης, κάτι που αποτελεί μειονέκτημα για τους σύγχρονους ελαιώνες.

Στην Ελλάδα είναι διαδεδομένος και ο πολλαπλασιασμός με εξημέρωση της άγριας ελιάς (Olea europea ssp. oleaster) που είναι ευρέως εξαπλωμένη και στοιχείο φυσικής βλάστησης στη Μεσόγειο.

Οι άγριες ελιές  μεταφέρονται σε φυτώριο της ΤΡΑΓΑΝΑΣ και εμβολιάζονται . Οι εμβολιασμένες άγριες ελιές που αναπτύσσονται σε φυτώριο είναι γνωστές ως εμβολάδες. Καλό είναι να φυτεύονται δενδρύλια μονοετή-διετή διότι αναπτύσσουν το δικό τους ριζικό σύστημα στο έδαφος ,εγκλιματίζονται στο τοπικό έδαφος και αντέχουν περισσότερο και καρποφορούν πιο γρήγορα.

Για τον πολλαπλασιασμό της ελιάς χρησιμοποιείται ευρέως ο αγενής πολλαπλασιασμός. Πιο διαδεδομένος είναι ο πολλαπλασιασμός με μοσχεύματα σκληρού ξύλου (γροθάρια, τμήματα ώριμου βλαστού μετά το τέλος της βλαστικής περιόδου). Τα μοσχεύματα κόβονται από βραχίονες με μεγάλη διάμετρο, στρωματώνονται στο έδαφος ή σε σακούλες, όπου ριζοβολούν και βλαστάνουν μετά από μερικούς μήνες. Πιο μεγάλη επιτυχία έχουν τα μοσχεύματα που κόβονται από τον κορμό, κοντά στο λαιμό, όπου υπάρχουν υπερπλάσιες (γόγγροι). Οι γόγγροι αποκόπτονται, φυτεύονται και δίνουν πολλά έριζα φυτώρια, τα οποία αποσπώνται και φυτεύονται σε φυτώρια. Οι γόγγροι μπορεί να κόβονται σε κομμάτια, καθένα τους με ένα μέρος φλοιού (τα κούκα), που στρωματώνονται σε άμμο και αφού βλαστήσουν μεταφέρονται σε σακούλες ή φυτοδοχεία όπου ριζοβολούν.

Διαδεδομένος είναι και ο πολλαπλασιασμός με φυλλοβόλα μοσχεύματα που ριζοβολούν σε υδρονέφωση. Αυτά αποκόπτονται από ετήσιους βλαστούς και διαθέτουν 2-4 φύλλα.

- Πώς αναπτύσσεται η ελιά;

- Η ελιά είναι ένα εργοστάσιο, το οποίο παίρνει ενέργεια από τον ήλιο και ουσίες που τραβάει από τις ρίζες, και μετατρέπεται σε ξύλο. Ο καρπός της ελιάς, προέρχεται από τον οφθαλμό. Ο οφθαλμός, μπορεί το Φλεβάρη να μετατραπεί σε κλαδί, αν το δέντρο είναι κουρασμένο. Αν το δέντρο είναι ξεκούραστο, τότε μπορεί να κάνει καρπό. Τον Μάη μήνα, γίνεται η άνθηση της ελιάς, και στα τέλη του Μάη η ελιά πρασινίζει.

ΠΟΙΚΙΛΙΕΣ:
Καλλιεργούνται πολλές ποικιλίες ελιάς, που καθεμιά είναι γνωστή με διάφορες ονομασίες. Ανάλογα με το μέγεθος του καρπού τους κατατάσσονται σε μικρόκαρπες, μεσόκαρπες και αδρόκαρπες.
Οι μικρόκαρπες χρησιμοποιούνται για παραγωγή λαδιού. Οι αδρόκαρπες είναι βρώσιμες. Από τις μεσόκαρπες άλλες χρησιμοποιούνται για παραγωγή λαδιού και άλλες τόσο για την ελαιοπαραγωγή όσο και ως βρώσιμες.

ΜΙΚΡΟΚΑΡΠΕΣ:
α) κορωνέικη
, γνωστή και ως ψιλωλιά, λιανολιά, κρητικιά κ.λ.π. Είναι η πιο διαδεδομένη ποικιλία σε όλη την Ελλάδα. Θεωρείται ως η πιο παραγωγική από τις λαδολιές μαζί με την Μεγαρίτικη. Είναι δέντρο ύψος 8-15 μέτρων με φύλλα λογχοειδή, τα νεότερα πλατύτερα των ενήλικων μυτερά. Παρουσιάζει πάρα πολλές τοπικές παραλλαγές που διαφέρουν στο μέγεθος των φύλλων και των καρπών. Ο καρπός γενικά είναι μαύρος ή μαύρος-μωβ όταν είναι ώριμος και μικρού μεγέθους. Η ποικιλία αυτή αντέχει στην ξηρασία και άλλες κλιματικές αντιξοότητες ακόμη και στην εγκατάλειψη. Το λάδι της θεωρείται εξαιρετικής ποιότητας. Περιεκτικότητα σε λάδι στον καρπό κατά μέσο όρο 18-22%.

β) Τσουνάτη ή μαστοειδής αλλιώς αθηνολιά. Ποικιλία διαδεδομένη κυρίως στην Κρήτη. Δέντρο που φθάνει τα 10 μέτρα ύψος, με μυτερά φύλλα. Ο καρπός είναι κωνικός, λίγο καμπουρωτός, μαύρος ή μαύρος-μωβ όταν είναι ώριμος. Περιεκτικότητα σε λάδι 28-35%. Η ποικιλία αυτή αντέχει στο ψύχος και μπορεί να αναπτυχθεί μέχρι και σε υψόμετρο 1000.

γ) Λανολιά (Κέρκυρας). Είναι δέντρο που φθάνει μέχρι και τα 25 μέτρα ύψος, με κορμό στρεπτό και διάτρητο στη βάση (στα γέρικα δένδρα). Ο καρπός είναι μικρός ή μέτριος καμπουρωτός με μεγάλο πυρήνα μαύρος ή μαύρος-μωβ όταν είναι ώριμος. Η ποικιλία απαντά στην Κέρκυρα, στους Παξούς, στη Λευκάδα, στην Κεφαλλονιά, στη Ζάκυνθο, καθώς και στις ακτές της Ηπείρου. Παρουσιάζει μεγάλη προσαρμοστική ικανότητα και αποδίδει ικανοποιητική σοδειά στα άγονα, ξηρά και πετρώδη εδάφη, ακόμη και όταν είναι τελείως παραμελημένη. Το λάδι της θεωρείται εξαιρετικής ποιότητας.

δ) Λαδολιά Πατρών ή κουτσουρελιά, πατρινιά κ.ά. Δένδρο που φθάνει τα 7 μέτρα ύψος, με καρπό μαύρο, μαύρο-μωβ όταν είναι ώριμος. Η απόδοση σε λάδι κυμαίνεται από 16% έως 25% σε γόνιμα εδάφη, καλλιεργείται στην Πάτρα, στο Αίγιο, στην Κορινθία, στη Ναύπακτο και στη Λακωνία.

ΜΕΣΟΚΑΡΠΕΣ:

α) Μεγαρίτικη,
γνωστή και με πολλές άλλες ονομασίες π.χ. λαδολιά, χουρμαδολιά, καλολιά ,ποικιλία διαδεδομένη στην Αττική και Βοιωτία(Παρνασσό) και Φθιώτιδα και Εύβοια . Είναι δένδρο μετρίων διαστάσεων με μακριά μυτερά φύλλα. Ο καρπός ποικίλλει πάρα πολύ ως προς το μέγεθος και το σχήμα. Το δένδρο αντέχει στην ξηρασία και το ψύχος και είναι πολύ παραγωγικό όταν δέχεται στοιχειώδεις έστω καλλιεργητικές φροντίδες και παρέχει λάδι αρίστης ποιότητας συνήθως έξτρα παρθένο με 0,01 -0,03  οξέα. Περιεκτικότητα σε λάδι στον καρπό κατά μέσο όρο 21-28% και με εντατική καλλιέργεια μπορεί να φτάσει 35%.

β) Βαλαιολιά ή κολοβή ή Μυτιληνιά. Καλλιεργείται ευρέως στη Λέσβο και παρέχει λάδι αρίστης ποιότητας.

γ) Θρούμπα (γνωστή και με πολλές άλλες ονομασίες π.χ. λαδολιά, χουρμαδολιά, καλολιά κ.λ.π.). Ποικιλία απαιτητική σε ποιότητα εδάφους και σε καλλιεργητικές περιποιήσεις. Δίνει λάδι καλής ποιότητας. Καλλιεργείται στα νησιά του Αιγαίου, ιδιαίτερα στη Σάμο, στη Λέσβο, στη Χίο, στη Μήλο, στην Πάρο, στη Νάξο, στην Κρήτη, στην Εύβοια και στην Αττική και Βοιωτία  , εξαδέλφη της μεγαρίτικης..

δ) Κοθρέικη (κορινθιακή, μανάκι, μανακολιά κ.λ.π.). Με στρογγυλό ή ωοειδή σφιχτό καρπό που χρησιμοποιείται τόσο για την παραγωγή λαδιού εξαιρετικής ποιότητας όσο και ως επιτραπέζια. Η ποικιλία αντέχει σε χαμηλές θερμοκρασίες και σε ισχυρούς ανέμους.

ΑΔΡΟΚΑΡΠΕΣ:
α) Καλαμών ή αετονυχολιά, καλαματιανή, καρακολιά
κ.ά. Δέντρο που φθάνει τα 10 μέτρα ύψος, έχει μεγάλα φύλλα με κυματοειδή χείλη και μεγάλο ωοειδή επιμήκη καρπό που μοιάζει με αμύγδαλο ή με ρόγα σταφυλιού της ποικιλίας «αετονύχι». Η ποικιλία παρέχει εκλεκτές επιτραπέζιες ελιές και καλλιεργείται στην Πελοπόννησο.

β) Κονσερβολιά (βολιώτικη, Αμφισσας, Αγρινίου, μαυρελιά κ.ά.). Πολύμορφη ποικιλία που καλλιεργείται σε πολλές περιοχές για την παραγωγή επιτραπέζιων ελιών μαύρου χρώματος με στίγματα. Είναι δέντρο ύψους 6-8 μέτρων.

γ) Κολυμπάδα ή καρυδολιά. Δέντρο ύψους 4-6 μέτρων με σφαιρικό καρπό που έχει μεγάλο πυρήνα. Χρησιμοποιείται για την παρασκευή επιτραπέζιων πράσινων ελιών τσακιστών ή ακέραιων, σε άλμη.

2 σχόλια:

  1. καλησπερασας! για φητοριο κοθρηκις ελιας ενδιαφερομε για 10 στρεματα εαν υπαρχη παρτεμε ενα τηλεφονο σας παρακαλο στο 6956469914

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. ειμαι εξω απο την Χαλκιδα 10 χιλ.περιοχη Βοιωτιας,(Λουκισια) θελω να φυτεψω Αθηνολια
    Υπαρχει στο φυτοριο σας?.κοστολογιο για 10 στεματα περιπου?
    Ευχαριστω
    Αθανασιος Αγγελου.
    τηλ.6977266255

    ΑπάντησηΔιαγραφή